Snıf! Snıf!

www.etsy.com

Yanı başımda delice bir dağ duruyor. Birçoklarının evidir ve birçoklarının kutsalı…
Dağcıya adrenalin olur, oduncuya ekmek, Zerdüşt’e tapınak. Her birinin fikirleri, kutsalı ayrıdır.
Benimde öyle… İçimde durduramadığım bir his var. Yazmaya hiç hazır değilim ama masamın başına oturdum. Yaşam satranç gibi, kanserli bir hücre gibi, kadın gibi… Fikirlerini uygulamak istediğin vakit ilk açtığın kapıda karşına çıkan o şey. Varlığı tanrısal her yerde ve hiçbir yerde... O şeyle karşılaşıp yüzüne geri kapıyorum kapıyı ve her denememde o şey karşıma çıkıyor. Bunu tanımlayamıyorum.  Biraz anlatmaya çalışacağım sana: biliyorum aynı pencereden bakmıyoruz hayata. Ama kutsalıma işediniz. Sıçmak daha olağandı, her canlı boşaltır bünyesini. Ama işemek? Kimileri kokusunu bırakmak için yapar kimileri sınırlarını çizmek için. Kimileri de sadece sınırları işgal etmek için. Hiç o mahalleye ait olmayan bir köpek geçerken işer.

Dağa sığındım bu gece. Sen evdeymişsin… Saçını yaptın kıyafetlerini hazırladın her şey dört dörtlük olmalıydı. Siyah botlarına uysun diye deri ceketini geçirdin sırtına… Farkında değilsin, çoğu zaman bende öyle. Film kahramanlarına özendin, özenmeye özendin. Kapitalizmin dayattığı her şeyi ciğerlerine çektin. Şarkıda da söylendiği gibi o gün kötü kızdın kendi tarzını oluşturdun; eyeliner ve sigara. Uzun salık saçlar rahat bir görüntü…  Seni kaşıyan ne varsa üstüne gittin. Akşam başını yastığa koyduğun zaman bunları hatırlayıp ortaya çıkan sonuçla; sesini duymasınlar diye, tuvalete gidip ağlıyorsun. Başını kaldırıp aynada kendine baktığında... Bir alkış tufanı kopuyor; “Tebrikler artık kötü kızsınız.” Utanıyorsun. Abartma!
Yüzünü silip pijamalarını giyiyorsun artık evinin iyi kızısın rahatça uyuyorsun.

Abarttım! Sen bunları hiç düşünmeden evine gelip rahatça uyuyorsun.
Bu dağ öyle büyük bir yer ki; tüm destanlar, mitolojik efsaneler, filmler, şarkılar, din kitapları, şiirler burada yazıldı… Yaşamda bazı vakitler tek kullanımlıktır. Kullan at, geri dönüşüme gider ve yine sana girer…